Over Diana Ozon

Diana Ozon is dichter, auteur, performer, tekenaar en gast- docent. Ze publiceert sinds '77 is bevlogen podiumfenomeen, treedt solo op en soms met muzikale begeleiding.

Agenda

30 Maart t/m 19 augustus

Amsterdam Museum 
50 Jaar Paradiso

(lees verder)

8 Juni t/m 19 augustus

Concerto Koffie 
teaser 50 Jaar Paradiso

(lees verder)

13 Juli 2018 t/m 2023

Tropenmuseum A-dam
Things That Matter

(lees verder)

1 Juli - Holsbeek (B)

Poëzie in de Pastorie Sint Pieters-Rode, België

(lees verder)

21 Juli - Amsterdam

Laatste rit tramlijn 10

(lees verder)

2 September - Vlaardingen

Opening expositie Galerie Duig

(lees verder)

16 September - Rotterdam

Street Art Awards 2018 Benelux in Theater Rotterdam

(lees verder)

20 September-Amsterdam

Openbare Bibliotheek Amsterdam Banne

(lees verder)

8,9 December - Amsterdam

Unlock Book Fair 2018 in LELY

(lees verder)

Leuke websites

Lehmann's praatjes

De Muziek van Louis Lehmann

(lees verder) Ludwig Wisch

Wekelijks op Razo Radio

(lees verder) Mijn moeder
Zilveren sierraden van
Cilia Groenveld Geen kind in de cel
Teken de petitie voor vrijlating van onschuldige kinderen in gevangenissen Oorlogsmateriaal
mag niet verloren gaan (lees verder) Olie Buma
De punkheld op wielen rolt over het web oliebuma.nl (lees verder) Mathilde muPe

MATHILDE μP Personal web overdose van een digitale pionierster.

(lees verder) De Vopo's
De oudste, snelste en luidste punkband van Nederland: vopos.nl (lees verder) Muurgedichten
Leiden brengt bijna 100 gedichten op de openbare weg en op internet. Muurgedichten.nl Graffitischrijvers
Ze doen vaak uren over het 'schrijven' van één woord. Startpagina naar deze regelmatig vernielde kunstvorm die sommigen zelf voor vernieling aanzien. graffiti.pagina.nl simonvinkenoogpuntenel

Een website met meer dan herinnering simonvinkenoog.nl

VPRO's boekensite
hier is een leuke website over boeken
Home/Ga naar de voorpagina
Bestel Diana Ozons dichtbundel Zwerfzang. De bundel, 48 pagina's gebonden in harde kaft kost €19,90 en is hier verkrijgbaar.

Diana Ozon | 19 Juni 2004Daklozenkrant Z. De ketting

DE KETTING

Op een rustige zomerse namiddag fiets ik door de binnenstad. Plotseling rijdt mijn jong overleden jeugdvriend Ivar heel wit en licht op zijn met fluorescerende spuitbus bespoten brik naast mij. Ik krijg er kinderlijke vlinders van in mijn buik. Heel gelukkig en zonnig kar ik met mijn dode vriendje over de gracht: we stunten en maken capriolen. Hij is voor anderen onzichtbaar. Ik niet.

Ik heb maling aan wat de te vroeg oudere jongeren van mij denken. Ter hoogte van de volle terrasjes op het Amstelveld slalom ik om putdeksels en zie hoe Ivar voor mij zijn voorwiel opwerpt en roept: “Kijk, kun je dit?”

Ik geef een ruk aan mijn stuur en rijd op één wiel een paar seconde verder. Mijn trappers hebben nergens meer vat op. De ketting vliegt van m'n fiets. Ivar's verschijning verdwijnt.

Ik loop terug en raap mijn ketting op.

Een man schopt de bal van z'n peutertje mijn kant op en meldt op technische toon: “Je ketting is gebroken.”

“Ik denk eerder dat hij is losgesprongen, maar heeft u papieren zakdoekjes bij u?”

“Nee, daar kan ik u niet aan helpen.”

Hij kijkt toe ik mij uit m'n jas wurm zonder deze te besmeuren en hem bij mijn handtas op trottoir neerleg waarna ik de fiets omkeer. Omdat de man niet hinderlijk overkomt, meld ik mijn conclusie.

"Inderdaad hij is nog heel, hier is de sluitschakel.”

Ik hoop dat hij voor mij naar dat ene terras gaat waar het me nooit is gelukt iets te bestellen laat staan dat ik er gratis iets voor elkaar krijg.

“Zou u bij dat terras daar wat servetjes voor me kunnen vragen?”

“Nee,” zegt de man. “Ik moet op de kleine passen.”

De kleine dribbelt richting verkeer en de man beent zijn koter achterna.

Even later zit de ketting op de tandwielen. Ik piel de sluitschakel erin terwijl ik een observerende blik achter mijn rug voel. Iemand kijkt naar mijn billen terwijl ik over m'n omgekeerde fiets gebukt sta. De ogen lopen om en staren naar mijn borsten. Ik kijk verstoord op. De ketting schiet los.

Een Japanse zakenman in een wit maatkostuum staart mij geil aan alsof ik een seksshow geef. Ik werp hem een vuile blik toe, stuur hem weg en probeer de ketting weer te sluiten.

“Kan ik je helpen”, vraagt hij in het Engels en knikt naar de ketting in mijn zwarte handen.

“Nee”, bijt ik van me af.

Hij blijft naar mijn lichaam staren. Ik sis hem een verwensing toe. Langzaam flaneert hij verbijsterd, af en toe nog omkijkend, weg. Alleen omdat hij mij niet verstaat, roep ik hem niet achterna:

“Ongewenste bemoeizucht is precies de reden waarom bezorgde vaders hun dochters al jong leren dit karwei zelf ter hand te nemen.”

Ik veeg voldaan over m'n gezicht; de ketting zit erop. Nu het weggesprongen dekplaatje terug vinden waar de hij eraf vloog.

Een opgedofte vrouw van een jaar of vijftig drentelt naast mij rond met een hondje aan een uittrekbare lijn van 10 meter. Ik toon haar mijn vieze handen.

“Mevrouw zou u, terwijl u uw hondje uitlaat, even een oogje op mijn spullen kunnen houden zodat ik een onderdeel van mijn fiets kan oprapen?”

“Het is niet mijn hondje.”

“Zou u dan terwijl u het hondje hier uitlaat‚ even tegelijk op mijn handtas, jas en fiets kunnen passen?”

“Nee, ik moet hem meteen terug brengen.”

Maar het lijkt of zij mij staande wil houden en ze, ondanks haar haast, het verhaal van het hondje zal gaan vertellen. De vrouw ziet mijn aandacht verslappen en slentert alweer verder.

Ik herinner mij het notitieboekje in mijn handtas. Voor ik erbij kan om de lege velletjes als zakdoekjes te benutten moet ik schonere handen hebben. Het smeer veeg ik af aan de dichtstbijzijnde boom terwijl ik deze in gedachten zeg: “Sorry, van de mensheid kan ik geen hulp verwachten.” Massaal gelach stijgt van het terras op. Nergens is een straatartiest te bekennen.

Met twee schonere vingers open ik mijn tas en pak het boekje. Na wat pagina's te hebben opgeofferd, keert de huidkleur terug op mijn handen. Enigszins schoon, haal ik mijn sleutels uit m'n tas en zet mijn fiets op slot. Ik zwier de plunje over mijn schouder.

Met een haviksoog en ver over het wegdek gebogen houding speur ik stapje voor stapje de rijweg af.

Onvoorstelbaar veel moertjes en andere kleine fietsonderdeeltjes liggen tussen de naden van de bakstenen bestrating. Ik ben weer kind dat schatvindertje is. Gaandeweg krijg ik de tred van een junk die zijn bolletje drugs heeft laten vallen. De reactie van de medemens is stuitend.

“Moet je dat zien.”

“Nou ja zeg.”

Enzovoort. Te veel opmerkingen om nog te denken dat het niet over mij gaat. Het is bekend: zodra je minder goed overkomt wordt je behandeld als vuilnis. Zo voortschuifelend besef ik dat ik inmiddels een onverbeterlijke zonderling lijk. Het is inderdaad uitzonderlijk. Ik ontdek op die paar vierkante meter van alles, zelfs muntgeld voor een nieuw onderdeeltje, maar niet het gezochte afdekplaatje.

Ik ga terug naar mijn fiets, haal de ketting er vanaf en pak hem in schrijfpapier. Opnieuw veeg mijn handen aan de boom schoon, trek mijn jas weer aan en loop met rechte rug en met de fiets aan de hand weg van het plein. Twee meiden die zojuist hun vooroordelen fluisterden, krimpen in en krijgen rode hoofden.

Het verlies van de fietsketting blijkt een geschenk uit de hemel. Ik heb zojuist de wereld uit mijn kindertijd terug gekregen. Herinneringen van vijfendertig jaar geleden passen precies in het heden. Er is niets veranderd; alleen mensen worden volwassen en verstijven in zogenaamde grootheid maar de stad van onze jeugd is er nog.

Elk jaar speelt de zon een schaduwspel met boombladeren waarin ik op het trottoir kan kliederen. Altijd kan ik de harde zachtheid van groene boomschors voelen. Iedere zomer vermengt de geur van stof zich met die van motorolie, urine, horecawalmen en verdampt grachtwater. Nog steeds kan ik een praatje maken met een Amsterdamse dame en haar leuke hondje of een bal terug schoppen naar een schuchtere jongen. Levenslang zal ik pummels die me uitlachen vanaf hun territorium links laten liggen. En zelfs de meisjeslokker in zijn dure kleren blijkt onuitroeibaar. Alles blijft, zoals de glimmende moertjes voorgoed versmolten zijn met het asfalt, onlosmakelijk met de stad verbonden. Zelfs de doden leven onder ons. Ik stap op een trapper en step zingend over de rijweg.



Verschenen in De Amsterdamse Daklozenkrant Z, nr1 jrg 4, 1998.

Zie ook:

Verspreid Werk

en Ivar Vičs, graffiti king Dr. Rat





These icons link to social bookmarking sites where readers can share and discover new web pages.
  • Facebook
  • Google
  • LinkedIn
  • Twitter


Home/Ga naar de voorpagina

Zoeken

Sociale media

Diana's Facebookpagina
Diana doet Tweet-tweet Diana's LinkedIn-pagina

links

De Schrijverscentrale
Uitgeverij Passage
In de Knipscheer
 
Literatuur Museum
Koninklijke Bibliotheek
Openbare Bibliotheek
Digi. Bib. NL
Antiquariaten
 
NL Po√ęzie Encyclopedie
Rottend Staal
VPRO boeken
Meander
Tzum literair weblog
Passionate Bulkboek
Literatuurplein
Schrijvers Startkabel
 
De Nieuwe Oost
Crossing Border
Poetry International
SLAA
Het Literatuurhuis
Perdu
Zaal 100
Ruigoord
Festina Lente
 
Didi de Paris
Tom Lanoye
Dorpsoudste de Jong
Rick De Leeuw
Simon Vinkenoog
Ton Lebbink
Bart Brey
George Moormann
Bart Chabot
Johnny Van Doorn
Jules Deelder
Pamela Koevoets
Adriaan Bontebal
Linton K. Johnson
Lydia Lunch
Paul Schaaps
John C. Clarke
Hugo Claus
Harry Mulisch
Remco Campert
Atilla The Stockbroker
Anne Clark
Astrid Roemer
L. Th. Lehmann
Jana Beranová
H.H. ter Balkt
Jean Pierre Rawie
Gabriel Szmulewicz
Rik van Boeckel
Edgar Cairo
Gerry van der Linden
Koos Dalstra
Aja Waalwijk
Johan Joos
CB Vaandrager
Jaap Blonk
Bert Schierbeek
Hester Knibbe
Willem van Toorn
Marga Kool
Judith Herzberg
Jan Eijkelboom
Neeltje Maria Min
Scott Rollins
Joke Van Leeuwen
Huub Van Der Lubbe
Rita Dove
Leo Vroman
Hanny Michaelis
Sybren Polet
Julian With
Esther Jansma
Maria van Daalen
Herman De Coninck
M Vasalis
Rogi Wieg
Judith Mok
Elma van Haren
Carla Bogaards
Vital Beaken
Erik Lindner
Henkes&Bindervoet
Frits Criens
Jan Kal
Micha de Vreede
Hans Verhagen
Louise Landes Levi
Eddie Woods
Baafje Wezelman
Leo Van Der Zalm
Birgit Parinussa
Grazyna Przybyl
Hans Plomp
Moustafa Stitou
Menno Wigman
Kristien Hemmerechts
Gerrit Komrij
Bart FM Droog
Tjitse Hofman
Tsead Bruinja
Elly De Waard
Chawwa Wijnberg
Titi Zaadnoordijk
Jack Nouws
Benjamin Zephaniah
Joost Zwagerman
Pieter Boskma
F. Starik
Rene Huigen
Arthur Lava
Olaf Zwetsloot
Serge Van Duijnhoven
Ruben Van Gogh
Erik Jan Harmens
Ilse Starkenburg
Hagar Peeters
Ingmar Heytze
Vrouwkje Tuinman
Harry Zevenbergen
Kamiel Proost
Albertina Soepboer
Andy Fierens
Tjitske Jansen
Nisrine Mbarki
Sven Ariaans
Lucas Laherto Hirsch
ACG Vianen
Anne van Amstel
Quirien van Haelen
Daniël Dee
Catharina Blaauwendraad
Hannie Rouweler
De Woorddansers
Rien Vroegindeweij
Gijs ter Haar
Der Peter
Racker Z
Anneke Claus
Penny Rimbaud
John S Hall
Mia Mia
Adriaan Jaeggi
Hans Kloos
Robin Block
Alexis de Roode
Def P.
 
Wim T Schippers
Wim de Bie
Willem de Ridder
Kuifjes log
 
De Agenda van NL
Cultuurnet
Openbaar vervoer
(Land)kaarten
Weerberichten
 
Space weather
Sterren aktueel
Visible Earth
Global volcanism
Earthquake
BBC tech/sci/nat
Veldbiologie
 
Tonie's startpagina
Alle kranten
NL kranten
 
Indymedia
Vrije Radio
Squatnet
Ravage
Tactical Media Files
Nettime
Webwereld
 
Wil Schmal
Obed Brinkman
Lielian Tan
Popinstituut
Armand
Mecano
Helmettes
Inside Nipples
The Filth
Fatal Flowers
De Kecks
Dubbel Mono
The Ex
De Vopo's
The Nitwitz
Heideroosjes
The Scene
Yawp
Nina Hagen
Jan Rot
Marc Van Bekkum
DJ Peran
Rasta Robert
Renee Stevense
Punk pagina
Punx
Nederpunk
punksquad
Musique d'Afrique
 
Lambiek
Cartoonists index
Fokke & Sukke
Graffiti
Hugo Kaagman
Mathilde muPe
Cilia Groenveld
Det Digit
Xybertag Artburo
Debra Salomon
Erik Hobijn
Bib. Bajazzo
Jan Bianchi
Thomas Schlijper
RijksMuseum
De Waag
IBW
Azart
Chiellerie HPVK
Galerie De Etna
Illuseum
Galerie Posset
Damoclash
  XML: RSS Feed
  Draait op PivotX - 2.3.11